بافت بدن

بدن انسان از چهار نوع بافت اصلی تشکیل شده است: بافت پوششی بافت پوششی خارجی ترین لایه بدن را تشکیل می‌دهد و ما را از محیط خارجی محافظت می‌کند. همچنین سطوح اندام ها و حفره های داخلی بدن را پوشانده است. انواع مختلفی از بافت پوششی وجود دارد، از جمله: اپیدرم لایه بیرونی پوست مخاط لایه ای که سطوح داخلی اندام ها مانند معده و روده را پوشانده است. اندوتلیوم لایه ای که داخل رگ ها و قلب را پوشانده است. بافت پیوندی بافت پیوندی به پشتیبانی و اتصال بافت های دیگر در بدن کمک می‌کند. همچنین حاوی سلول هایی است که مواد مغذی و اکسیژن را به سلول ها حمل می‌کنند و مواد زائد را از بین می‌برند. انواع مختلفی از بافت پیوندی وجود دارد، از جمله: خون سیال جاری در رگ ها و شریان ها که اکسیژن و مواد مغذی را به سلول ها حمل می‌کند و مواد زائد را از بین می‌برد. استخوان بافت سخت و معدنی که استخوان بندی بدن را تشکیل می‌دهد. غضروف بافت نرم و انعطاف پذیر که در مفاصل یافت می‌شود. چربی بافتی که انرژی را ذخیره می‌کند و اندام ها را عایق بندی می‌کند. بافت ماهیچه‌ ای بافت ماهیچه‌ای مسئول حرکت بدن است. سه نوع بافت عضلانی وجود دارد: عضله اسکلتی به استخوان‌ها متصل است و حرکات ارادی بدن را امکان‌پذیر می‌کند. عضله صاف در دیواره اندام‌هایی مثل معده و روده قرار دارد و حرکات غیرارادی آن‌ها را کنترل می‌کند. عضله قلب بخشی از دیواره قلب است که وظیفه پمپاژ خون به سراسر بدن را بر عهده دارد. بافت عصبی بافت عصبی مسئول ارسال و دریافت سیگنال در بدن است. این بافت از سلول های عصبی به نام نورون و سلول های پشتیبان به نام گلیا تشکیل شده است. نورون ها اطلاعات را از طریق سیناپس ها، که اتصالات بین نورون ها هستند، منتقل می‌کنند. بافت عصبی در مغز، نخاع و اعصاب یافت می‌شود. بافت ها با هم کار می‌کنند تا عملکردهای پیچیده بدن را انجام دهند. به عنوان مثال، بافت پوششی پوست ما را از عفونت محافظت می‌کند، بافت پیوندی استخوان ها و عضلات ما را پشتیبانی می‌کند، بافت ماهیچه ای به ما امکان حرکت می‌دهد و بافت عصبی به ما امکان می‌دهد فکر کنیم، احساس کنیم و عمل کنیم.